Zoeken

De omgekeerde heimwee

Zo zie ik het 't liefst: zwembroek aan, rugzak met genoeg aan water, boeken, nootjes voor een hele dag de hort op zonder plan, zouterige haren, zand en zon in alle kieren, de geur van eindeloze buitendagen. We zijn al bijna drie maanden weer terug in Nederland, en voor de tweede keer sindsdien op Terschelling, de plek waar we precies een jaar geleden besloten op hol te slaan, of waar we ons als vanzelf gewoon overgaven, aan onstopbare verlangens en driften, van weggaan en zwerven en grote avonturen, aan de wens van anders willen. Aangewakkerd door de zon van toen, de jutter, de dansvloer, de bijna blote en hele blote lijven in het meertje van Hee, de nachtelijke zee, de omgekeerde heimwee, het opzwepen van het eiland, het stuwen. Het broeit nog steeds in ons, als een heet stuk helmgras, vlak voor vlam, we hebben zin om weer, nu echt, weg te gaan en weg te blijven. Als we weer kunnen en mogen, begin volgend jaar naar Japan, misschien voordien een uitstap naar de fjorden in het noorden, en gewoon extra vaak naar 't eiland van de dromen, ruiken aan het hete dennenbos, de hars, een meeuw een zeester zien eten, thuis voelen, weg willen, vlam vatten, vlam zijn.

Recente blogposts

Alles weergeven

Osaka

We wilden naar Japan omdat we er twee jaar geleden waren en heimwee hadden naar de geuren en het licht en de straten en nou ja, we konden het niet goed uitleggen als iemand vroeg wat het dan was, maar

Nieuw leven

Vorige week zijn de Nieuw-Zeelandse spinazie en de wintererwt geboren, de radijs groeit al als kool, ik ben eindelijk m'n eigen moestuin begonnen, het kon opeens, in deze tuin, ik ben er regelmatig ur

Eilandspolder

Toen we vorige week (de zon scheen nog) alvast gingen gluren bij het Noorderpolderhuis van Schermerhorn voelde het alsof we een 17e eeuws schilderij binnenstapten. Ik heb als kind de film What Dreams